หวัดดีคับ หลังจากเตรียมตัวอยู่นาน (นานมาก) ผมก็กำลังเริ่มเพาะปลาแล้วคับ แต่ก่อนอื่น ผมอยากจะเกริ่มนำถึงตัวผมเอง และประสบการณ์ที่ผ่านๆมาซักหน่อยคับ (ถึงจะเป็นประสบการณ์ที่ไม่ค่อยมีอะไรก็เถอะ) แต่แบบมันอยากเล่าอ่ะ คันปาก ยิ่งพิมมันก็ยิ่งนึกเรื่องสมัยก่อนออก เวลาผมเล่าให้แฟนผมฟัง ยังไม่ละเอียดเท่านี้เลยนะ เพราะนี่ผมพิมไปมันก็นึกรายละเอียกออกมากขึ้น **ขอบอกไว้ก่อนว่า รายละเอียดบางอย่างมันคงไม่เป๊ะๆๆนะคับ ผมพยายามนึกเอาเท่าที่นึออก บางอย่างก็อาศัยมั่วๆใส่ไข่ลงไปหน่อย เพราะมันจำทุกอย่างได้ไม่ละเอียดยิบขนาดนั้น เริ่มเลยแล้วกันคับ ตอนผมเข้ามาที่นี่ครั้งแรก จำได้ว่าแนะนำตัวไว้ยาวมาก เรื่องมีอยู่ว่า ผมเคยเลี้ยงปลากัดสมัยเรียนอยู่ ประถมปลาย-ม.ต้น เลี้ยงๆเลิกๆ แล้วสุดท้ายก็ได้ลองเพาะดูครับ ตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่าปลากัดหม้อเป็นยังไง เคยได้ยินแต่ชื่อ ผมซื้อปลากัดจากหน้าโรงเรียนมาเลี้ยงที่บ้าน จะมีลุงคนนึงชอบใส่ขวดแบนมาหลอกขายเด็ก ถามอะไรแกมีหมด อยากได้ตัวผู้สวยๆ แกก็หยิบให้ พอบอกอยากได้สวยกว่านี้ แกก็หยิบให้ ผมดูไปดูมา มันเหมือนกันทุกตัวเลย ฮ่าๆ คือไม่ว่าอยากได้แบบไหน แกบอกว่ามีหมดคับ แล้วก็หยิบๆมาให้ แบบว่าแกอยากขายน่ะคับ ปลาที่แกขายเป็นปลาป่าคับ ตัวนี่เขียวปื้ดเงาวับเลย สมัยนั้นผมยังไม่รู้จักหรอก ปลาป่า ปลาหม้อ รู้จักแต่คำว่าปลากัด to be continued ...

ตอนแม่รู้ว่าผมซื้อปลากัดมาเลี้ยง ก็ว่าผมใหญ่เลยคับ ท่านไม่ค่อยชอบให้เลี้ยงสัตว์ เพราะเห็นเป็นเด็กๆด้วยแหละ กลัวเลี้ยงๆแล้วก็เลิกเห่อ ผมซื้อมาเลี้ยงไปซักพักก็ตาย พอตายก็ซื้อมาเลี้ยงใหม่ เลี้ยงทีละตัวนะ แม่ก็บ่นตลอด เพราะว่าเลี้ยงไม่เป็นด้วยแหละ ไม่ค่อยเปลี่ยนน้ำ แถมไม่ค่อยให้อาหารด้วย เพราะตอนนั้นได้ยินมาว่า ปลากัดเป็นปลาที่อึดมากๆ ไม่กินอาหารได้เดือนนึงก็ยังไม่ตาย ผมเลยให้อาหารบ้าง ไม่ให้บ้าง โดยตอนนั้นให้ลูกน้ำอบแห้งคับ เพราะไม่สะดวกจริงๆในการให้ลูกน้ำ ตอนนั้นยังไม่รู้จักพวกไรแดง ไรทะเลเลยคับ ทีนี้ แฟนพี่สาวผมเขารู้ว่าผมเลี้ยงปลากัด เขาเลยสอนผมมาว่า ปลากัดสามารถเปลี่ยนสีตัวเองเพื่อพรางตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมได้ อยากให้ปลากัดเป็นสีอะไร ให้เอากระดาษสีนั้นไปพันไว้รอบโหลเลี้ยง ทิ้งไว้ 1 เดือน ปลากัดเราจะเปลี่ยนเป็นสีนั้น ด้วยความเป็นเด็ก และคิดอะไรบ้าๆบอๆ ผมเลยไปซื้อกระดาษสติ๊กเกอร์เลเซอร์ ที่เป็นสีวิ้งๆ เหมือนแสตมป์เซเว่น มาพันไว้รอบโหลปลา (ผมกลับมานั่งคิดทุกวันนี้ยังขำตัวเองเลย) ผ่านไป 1 เดือน รีบมาเปิดดูปลา ด้วยความหวังเต็มที่ว่า ปลาเราจะเป็นสีเลเซอร์ !! ปรากฏว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย ก็ประสบความล้มเหลวไปตามระเบียบ และด้วยการไม่เอาใจใส่ปลา พอเลี้ยงไปไม่นานปลาก็ตายคับ to be continued ...

จากนั้นไม่นาน ผมไปเจอร้านนึงขายปลากัด แถวโรงเรียน เป็นร้านเปิดใหม่ ปลาตัวใหญ่มาก สีทะมึน ดูดุมากๆคับ เลยซื้อมาเลี้ยง (แอบอีกแล้ว) แล้วแฟนพี่สาวผม (คนเดิม) เอาอีกแล้ว มาแนะนำมาว่า ให้หมักใบหูกวางกับต้นตะไคร้ แล้วปลาจะดุ กัดเก่ง (จริงๆผมเลี้ยงไปก็ไม่ได้เอาไปกัดกับใครหรอก เพราะเลี้ยงตัวเดียว แถมไม่มีใครให้กัดด้วย) แต่ด้วยความเป็นปลากัด และความเป็นเด็กของผม ผมเลยอยากให้ปลากัดผม ดุและกัดเก่ง เลยไปเอาใบหูกวางที่โรงเรียนนี่แหละ ส่วนตะไคร้ก็ไปซื้อที่ตลาดแถวบ้าน เอามาล้าง 3-4ต้น หั่นเป็นท่อนยาวซักคืบนึงแล้วใส่ไปในโหลปลาเลย แถมแฟนพี่สาวผมคนนี้ยังสอนผมด้วยว่า ต้องเอาโหลไปไว้ที่มืดๆเงียบๆ ทิ้งไว้นานๆ ปลาจะยิ่งดุ ผมเลยเอาโหลมาไปวางไว้ใต้ตู้คับ เพราะจะได้ไม่โดนแสง มีคนมาเปิดไฟ แสงก็ส่องไม่ถึง ผมปล่อยไว้แบบนั้นเกือบเดือน โดยนานๆค่อยให้อาหารทีนึง เพราะว่ามันมืด ผมเลยไม่เห็นปลาว่าเป็นยังไง พอครบเดือนนึง ผมก็เอาปลาออกมาดู โอ้โห ตกใจมาก น้ำเน่าเละเลยคับ เพราะใบหูกวางกับตะไคร้นี่แหละ ตอนนั้นจำได้ว่าตกใจมาก เพราะน้ำมันเหม็น และเป็นคราบ+มีฟองหนาๆสีน้ำตาลเกาะเต็มโหล น้ำนี่เป็นสีน้ำตาลเน่าๆเข้มๆเลยคับ เลยรีบเททิ้ง เปลี่ยนน้ำให้ปลา ปลาซึมไปเลยครับ ผมสังเกตเห็นว่าที่ตัวปลามันมีเหมือบคราบยุ่ยๆสีน้ำตาล (สีเดียวกับน้ำหมักเน่าๆนั้นแหละ) เกาะตามตัวปลาอยู่ สุดท้ายอยู่ได้ไม่กี่วันก็ตายคับ นอนตัวแข็งหัวทิ่มก้นโหลไปเลย เศร้ามาก สุดท้ายก็เลิกเลี้ยงไป to be continued ...

ให้หลังไปไม่ถึงปี ได้ไปอ่านหนังสือเลี้ยงปลากัด หนังสือเล่มนั้นได้สอนการเพาะปลาและอนุบาลลูกปลากัดไว้คับ (แต่ไม่ละเอียดมาก) แถมเค้ายังเขียนไว้ว่า ปลากัดตัวเมียสามารถตั้งท้องได้โดยแค่เอาตัวผู้ไปจ้องตา และสีของลูกปลาจะมาจากสีของตัวผู้ โดยขณะที่จ้องตากัน ตัวเมียจะซึมซับสีของตัวผู้ไว้ในไข่ (จำได้ประมาณนี้ครับ) และได้มีนักเพาะพันธุ์ปลาหัวใส ได้นำเอากระดาษสีมาวาดเป็นรูปตัวปลา แล้วเอาไปแขวนไว้ในโหลปลาข้างๆ นำไปเทียบเพื่อให้ตัวเมียจ้องจนท้อง แล้วนำไปผสมพันธุ์ ลูกปลาที่ได้จะมีสีเหมือนกระดาษที่เราวาดปลา โดยมีข้อแม้ว่า ปลาที่วาดจะต้องเหมือนจริง มิฉะนั้นปลาตัวเมียจะไม่ตั้งท้อง !! (โอ้โห จริงจังมากคับ ฮ่าๆ) แถมยังยืนยันในหนังสือด้วยว่า นักเพาะพันธุ์ปลารายนี้เคยทำสำเร็จมาแล้วหลายสี โดยใช้วิธีตัดกระดาษสีนี้ !! จากจุดนี้เอง เป็นจุดที่ทำให้ผมเริ่มสนใจอยากเพาะปลากัดครับ ประกอบกับแถวโรงเรียน มีร้านขายปลามาเปิดใหม่อีกร้าน ร้านนี้ดูดีและน่าเชื่อถือมากครับ (มากกว่าร้านอื่นๆในละแวกนั้น) ลุงแกดูใจดีมาก ผมเข้าไปดูปลากัดในร้านแก เห็นปลากัดจีนสวยดี ก็เลยซื้อมาตัวนึง หลังจากเลี้ยงไปได้ซักพัก (คราวนี้เลี้ยงได้นานหน่อย) ทีนี้ ทุกช่วงปิดเทอม summer ผมจะต้องไปเชงเม้งที่ นาราธิวาสคับ ไปทีนึงก็หลายวัน อาทิตย์นึงบ้าง 4-5วันบ้าง ก็กลัวไม่มีคนให้อาหารปลา ผมเลยเทปลาลงอ่างบัว (พื้นอ่างเป็นดินเหนียวที่ใช้เลี้ยงบัวคับ) ด้วยความหวังว่า ปลามันจะได้มีอะไรกินบ้างระหว่างที่ผมไม่อยู่ (เพราะในอ่างบัวบ้านมีลูกน้ำคับ) พอผมกลับมา กลับต้องตกใจ เมื่อปลากัดผมหายไปแล้ว เสียใจมาก เพราะสงสัยว่า ไม่กระโดดออกมาตาย ก็โดนแมวมาควักไปกิน เพราะยายผมเล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนเลี้ยงปลาหางนกยูง กับปลาสอดไว้ในอ่างบัว ขอบมีแมวมาควักปลาไปกินคับ แถมปลาสอดนี่ก็ กระโดดจัง ออกมาแห้งตายที่พื้น ผมเลยสงสัยว่าไอแมวบ้าแน่ๆเลย มาขโมยปลากัดผมไปกิน to be continued ...

ผมก็ยังไม่เลิกคับ ไปสอยปลากัดจีนมาอีกตัวนึง ทีนี้เลี้ยงไปเลี้ยงมา ด้วยความขี้เกียจให้อาหาร เลยไปเลี้ยงในอ่างบัวใบเดิม ทีนี้เอาตาข่ายพลาสติกแข็ง (ตาห่างมากๆ ห่างขนาดเวลาเราทำมือเป็นสัญลักษณ์ ok)มาพาดอ่างบัวไว้ ทีนี้เจ้าแมวบ้านั่นมาควักปลาผมไปกินไม่ได้แน่ๆ หึๆ ว่าแล้วก็จับปลาไปใส่อ่างบัวเลยคับ อยู่ได้ไม่กี่วัน ปลาจีนผมนอนแห้งเป็นปลากัดแดดเดียวอยู่ที่พื้นครับ กลางวันแสกๆ เศร้ามาก ตอนนั้นตัดสินใจเลยว่าจะไม่เลี้ยงปลากัดในอ่างบัวอีกแล้ว แล้ววันนั้นเอง แม่ผมให้ช่วยล้างอ่างบัวครับ เค้าบอกว่า ไหนๆก็ไม่มีปลาแล้ว ล้างอ่างเลยแล้วกัน จะได้ไม่มีลูกน้ำ ผมกับแม่ก็ช่วยกันยกอ่างลงมาเทน้ำทิ้ง พอเทเส็ด ก็ถึงคราวต้องเปิดน้ำจากสายยางเพื่อเติมน้ำลงอ่างบัวคับ ระหว่างที่เติมน้ำอยู่ ผมก็เอามือไปแกว่งๆดินเหนียวในอ่างเล่น เชื่อหรือไม่ว่า !!!! เจ้าปลากัดจีนตัวแรกที่หายไป มันยังอยู่คับ สรุปว่ามันไปนอนหลบฝังตัวเองอยู่ตามหน้าดินคับ ขนาดตอนผมเทน้ำทิ้งไปจนหมดผมยังไม่เห็นปลาเลย ผมดีใจมากคับ รีบบอกแม่ แม่ผมก็งงๆ แต่ดีใจยังไม่ทันหายคับ ผ่านไปไม่กี่ ชม มัยก็ตายคับ เพราะน้ำที่เติมลงไปในอ่างบัวเป็นน้ำก๊อก 100%คับ ส่งตรงมาจากสายยาง แถมตอนกลางวันแสกๆด้วย น้ำมันก็ร้อนคับ แต่ตอนนั้นด้วยความประหลาดใจ+ดีใจ ก็เลยไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ เศร้า x 2 เลยคับ to be continued ...

ทิ้งช่วงไปไม่กี่เดือน เอาอีกแล้วคับ ยังไม่เข็ด หลังเลิกเรียนก็ไปเดินดูปลากัดที่ร้านลุงคนเดิม ลุงแกใจดีคับ แกก็สอนผมว่า เวลาดูปลากัด ให้ดูตอนมันพอง เขาก็สอนผม ให้ทาสีปลายกระบวยตักปลาให้เป็นสีดำๆ แล้วเอาไปจ่อที่โหลปลา ปลากัดมันจะนึกว่าเป็นปลาอีกตัว แล้วมันจะรีบว่ายเข้ามาแล้วพองใส่ ผมก็สนุกมือเลยคับ ด้วยความสนุกมือ เย็นนั้นเลยได้ปลามาคู่นึง พร้อมกระบวยตักปลาที่ทำจากใบจาก พร้อมให้ลุงแกระบายสีดำที่ปลายให้ด้วย อิอิ ผมเริ่มทำการย้อยไปอ่านหนังสือเล่มนั้นใหม่ทั้งหมดครับ พยายามอ่านวิธีการเลี้ยงการเพาะปลา ลงทุนโดนแม่ด่า ซื้อลูกน้ำถุงละ 5 บาทมาให้ปลากิน แต่ให้ได้ไม่กี่วันหรอกคับ มันกลายเป็นยุงเกือบทั้งถุง (ผมเก็บไว้ในถุงเลย ไม่ได้เทออกมา กลัวมันเป็นยุงแล้วบินเต็มบ้าน เวลาใช้ก็เปิดถุง ตักออกมาเท่าที่จะให้กิน เส็ดแล้วมัดถุงพองๆให้มีอากาศ) ตอนนั้นผมเปลืองค่าลูกน้ำมากคับ 3-4วันซื้อที กินไม่หมดก็ทิ้งคับ เอาไปตากแดทั้งถุงเลย เพราะส่วนใหญ่มันแปลงร่างเป็นยุงไปแล้ว หลังๆไปบ่นกับลุงแกคับ บอกว่าขอซื้อทีละน้อยๆได้มั๊ย มีปลาแค่ 2 ตัว มันกินไม่ทัน ลูกน้ำกลายเป็นยุงหมด ลุงแกก็ใจดี แนะนำให้ซื้อไรทะเลไปเลี้ยง (แต่จำได้ แกเรียกว่าไรแดงคับ และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ผมเข้าใจผิดมา 10ปี ว่าไรทะเล[อาร์ทีเมีย] คือไรแดง ผมไปโพสท์ถามเรื่องไรแดงและไรทะเลในเว็บนี้ และโชว์ความลาวไว้คับ เพราะคิดว่าอาร์ทีเมียคือไรแดง แถมไม่รู้อีกว่า อาร์ทีเมียกับไรทะเล มันคือตัวเดียวกัน ฮ่าๆๆ) ต่อๆ นอกเรื่องไปหลาบบรรทัดแล้ว อิอิ ลุงแกก็บอกว่าซื้อนี่ไปเลี้ยงสิ ปลากัดชอบกิน แถมไม่เป็นยุงด้วย ผมก็เลยสอยมาถุงนึงคับ ให้ไปวันเดียว ไรมันตายเกลี้ยงเลย ผมก็เลยเลิกซื้อแล้ว เปลืองตังมาก หันมาให้ลูกน้ำอบแห้งตามเดิม พ่อผมก็อุตส่าห์สนับสนุนคับ ไปตักลูกน้ำที่ท่อน้ำแถวบ้านมาให้ปลากิน โดยที่ไม่ล้างอะไรเลย ผมนี่แทบร้องไห้ เพราะมันสกปรกมาก แต่พ่อผมก็เถียงคับ บอกว่าปลาที่มันอยู่ตามธรรมชาติมันก็ไม่ได้สะอาดอะไรหรอก อาหารที่มันกินก็แบบนี้แหละ หลังจากนั้นผมเลยบอกพ่อว่า ไม่ต้องตักมาแล้วแหละ ให้กินแบบอบแห้งก็พอแล้ว และแล้ว ก็มาถึงตอนที่ผมเริ่มจะผสมปลาแล้วคับ ระหว่างที่เทียบนั้น ผมอ่านหนังสือปลากัดซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบมาก เพราะกลัวว่าจะทำอะไรผิดพลาด ผมเพาะในถังสีคับ เป็นถังแบบเตี้ยๆ สมัยก่อนบ้านผมเก็บไว้เยอะ ช่วงนั้นก็เห่อมากคับ เฝ้าดูเช้าเย็น จนกระทั่งได้ไข่ครับ ดีใจมาก เรียกคนทั้งบ้านมาดู จากนั้นผมก็ตักตัวเมียออก ตามที่หนังสือบอกไว้ ระหว่างตักเนี่ย ผมใช้กระบวยใบจาก ที่ซื้อมานั่นแหละ แต่ตัวเมียมันว้ายเร็วมาก หนีควับๆๆ ผมก็ไล่ตามตักจนน้ำกระเพื่อมหวอดแตกไปเกือบหมด ได้เห็นภาพบาดใจ หวดค่อยๆทะยอยกันแตกไล่กันไปเรื่อยๆ ไข่ปลาทยอยกันจมลงก้นถัง ตอนนั้นกลัวมาก ว่าไข่ปลาจะไม่มีโอกาสฟัก จนกระทั่งตักตัวเมียออกได้สำเร็จ ผมก็เฝ้าดูบ่อปลาสร้างหวอดใหม่ แล้วเอาไข่ไปพ่นไว้ในหวอดตามเดิมคับ แต่ครบรึเปล่าผมก็ไม่รู้ เพราะผมมองไม่เห็นเลย ถังมันเป็นสีขาว ผมก็กลัวพ่อปลาจะหิว แล้วไปกินไข่ กินลูกปลา เลยจำใจไปซื้อลูกน้ำ เอาลูกน้ำใส่ลงไปกะจะให้พ่อปลากิน แต่พ่อปลามันไม่ยอมกินคับ ลูกน้ำมันก็ว่ายกระดึ๊บๆไปชนหวดแตกอีก ทีนี้ผมเอาปลายกระบวยบี้ตายคาถังเลยคับ เข็ดเลย ดีที่หวอดที่แตกไปเป็นตรงที่ไม่มีไข่ปลา จนลูกปลาเกิดมา ผมเห็นจะๆเลยคับว่า ลูกปลาตายไปเยอะเพราะน้ำสูงเกินไป เห็นลูกปลาดิ้นรนหนีตาย (เหมือนทีมฟุตบอลท้ายตารางเวลาใกล้จบซีซั่น นอกเรื่องอีกแล้ว) ลูกปลาตายไปเยอะมากคับ เพราะจมน้ำนี่แหละ เพียงไม่กี่วัน หายเกลี้ยงถังเลยคับ ผมนี่เศร้ามาก to be continued ...

แต่ยังไม่เข็ด เลยเริ่มเพาะใหม่คับ เอาปลามาเทียบกันเหมือนเดิม คราวนี้เทียบจนลืมไปเลยคับ หลายอาทิตย์เลยนะ จนเห็นปลาตัวเมียท้องเป่ง ผมเลยเริ่มเพาะอีกทีนึง ในหนังสือบอกว่า ปลาตัวผู้มันจะไปอมไข่จากก้นบ่อมาพ่นไว้ในหวอด ด้วยความที่ถังสีเป็นสีขาวคับ ผมกลัวพ่อปลามันจะมองไม่เห็น คราวนี้เลยตัดกระดาษสีน้ำเงินเข้มไปรองไว้ก้นถัง เพื่อพ่อปลาจะได้เห็นไข่ทั้งหมด จะได้ไม่พลาดไงคับ อิอิ ไอเดียแจ่มมะ? พอได้ไข่มาแล้ว ทีนี้ผมก็ระวังมากขึ้นในการจับแม่ปลาออกคับ แต่ก็ไม่วาย จับยากอยู่ดี น้ำกระเพื่อม หวดแตกอีกแล้ว แต่โชคดีที่คราวนี้แตกไม่เยอะ ผมมองที่ถังเพาะแล้วมีความสุขมาก เนื่องจากสีของไข่ในหวอดมันตัดกับสีกระดาษสีน้ำเงิน จนมองเห็นไข่ในหวดได้ชัดมาๆคับ ทีนี้ในหนังสือก็บอกไว้อีกว่า ระยะแรกลูกปลาเกิดใหม่จะว่ายน้ำได้ไม่แข็งแรง ผมก็มีประสบการณ์ตรงมาจากครั้งที่แล้ว เลยดูดน้ำออกหลังจากตักแม่ปลาออกคับ (ใช้วิธีกาลักน้ำ หลังจากซ้อมในอ่างน้ำหลายรอบเลย เพราะกลัวพลาด) เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีก เพราะระหว่างที่ดูดน้ำนั้น หวอดที่พ่อปลาสร้างมันไปอยู่ติดขอบถังคับ ผมหยุดดูดน้ำแทบไม่ทัน เพราะว่าหวดมันไม่ลงมาตามระดับน้ำคับ มันกลายเป็นไปเกาะอยู่ข้างถังสี ผมว่าคนที่ใช้สายยางดูดน้ำเวลาเปลี่ยนน้ำให้ปลาคงจะนึกกันออก ผมเลยค่อยๆเติมน้ำกลับเข้าไปใหม่ โดยวิธีกาลักน้ำเหมือนเดิม จนหวอดและไข่มันกลับมาอยู่บนผิวน้ำตามเดิม ทีนี้ผมต้องค่อยๆดูดออกทีละนิดคับ เพื่อกันไม่ให้น้ำมันหายไปอย่างรวดเร็วจนหวอดมันไปเกาะเป็นแพอยู่บนผนังถังสีคับ ผมลดระดับน้ำลงไปเตี้ยมาก สูงซักนิ้วชี้เด็ก ม.ต้น ณ ตอนนั้น พอลูกปลาฟักได้ไม่นาน ผมเห็นจะๆกับตาเลยว่า ลูกปลาดีดตัวทีเดียวก็ขึ้นมาถึงผิวน้ำเลย ตอนนั้นผมภูมิใจมากคับ จากที่จำได้ กระดาษสีน้ำเงินเริ่มยุ่ยแล้วคับ ทีนี้ก็มาถึงอาหารของลูกปลา ในหนังสือบอกว่าให้ใช้ไข่แดงตุ้มสุก บี้ให้ลูกปลากิน ผมก็ทำตามคับ แต่ไม่รู้วิธี เพราะหนังสือบอกไว้แค่นั้นจริงๆ แล้วลูกปลาก็ค่อยๆทะยอยกันตายไปเรื่อยๆ คงเพราะน้ำเน่าคับ ผมบี้ไข่กับมือแล้วก็หย่อนลงไปเลยทั้งก้อน (ถ้าไม่มาเจอเว็บ ridbetta ป่านนี้ผมก็ไม่รู้คับ ว่าเค้าใช้ไข่แดงนิดเดียวผสมน้ำแล้วใส่ foggyฉีดให้ลูกปลากิน) จากนั้นจำนวนลกปลา จากที่นับไม่ได้ ก็เริ่มมานับได้ และนับง่ายขึ้นทุกวันๆ เพราะมันลดน้อยลงเรื่อยๆ จนเหลืออยู่ไม่ถึง 10 ตัวคับ ในขณะที่ตัวลูกปลาก็เริ่มโตขึ้น และว่ายน้ำได้สบายๆ ผมก็ย้ายมาใส่โหล พร้อมใส่สาหร่ายหางกระรอกลงไปด้วย โดยที่ผมไม่ได้ให้กินอะไรเลย เพราะไข่แดงมันทำให้น่ำเน่า ใส่ลูกน้ำก็กินไม่ได้อีก ตัวใหญ่กว่าปาก เลยต้องให้ลูกน้ำอบแห้งคับ แต่รู้สึกว่าจะไม่กินกัน จนสุดท้ายลูกปลาก็ตายหมดคับ อยู่ได้ซักเกือบๆ 2 อาทิตย์เองมั๊ง ถ้าจำไม่ผิด จากนั้นผมก็เลิกเลี้ยงครับ จากวันนั้น ถึงวันนี้ เกือบ 10 ปีแล้วคับ โดยที่ 1 ปีที่ผ่านมา ผมบ่นกับแฟนผมมาตลอดว่าอยากเลี้ยงปลากัด อยากกลับมาเลี้ยงอีก โดยที่ผมไม่รู้เลยว่าปลากัดมันพัฒนากันมาจนถึงขนาดนี้แล้ว ผมเลยไปสนามหลวง2 และซื้อปลามาตัวนึง ตื่นตะลึงมาก เพราะมีแต่สีสวยๆทั้งนั้นเลย ตอนไปซื้อปลา เดินหานานมากกว่าจะเจอร้านขายปลากัด (ไปครั้งแรก เดินไม่ถูก) พอซื้อมาเลี้ยง ก็เลยลองหาข้อมูลใน net ดูซักหน่อย ก็มาเจอเว็บ ridbetta นี่แหละคับ ได้ข้อมูลและความรู้ดีๆเยอะมากเลยคับ ยิ่งมาเจอเว็บบอร์ดใหม่นี้ ยิ่งเห็นปลาท่านอื่น ยิ่งตกใจ เพราะไม่คิดว่าปลากัดจะสวยได้ถึงขนาดนี้ แล้วผมก็กลายสภาพมาเป็นสมาชิกบอร์ดแห่งนี้คับ ผมเริ่มรู้สึกว่า ยิ่งโต ความรับผิดชอบมันยิ่งมีมากขึ้นคับ จากวันที่เริ่มเลี้ยงใหม่นี้ จนถึงวันนี้ก็ 3 เดือนแล้วคับ ผมยังคงหมั่นเปลี่ยนน้ำปลาอยู่อย่างสม่ำเสมอ 2-3 วันเปลี่ยนที ขี้ปลานี่ดูดทุกวัน บางวันก็เช้า-เย็นเลย นับว่าเป็นเรื่องดีสำหรับผมคับ เพราะทีแรกผมกลัวอยู่เหมือนกันว่าจะเห่อไม่นานแล้วก็เลิกเห่อ แต่นี่ ผมยิ่งทำยิ่งมีความสุขครับ ไม่รู้สึกเลยว่ามันเป็นภาระ รู้สึกสนุก และไม่เบื่อเลยคับ (ยังไม่เบื่อนะ อิอิ) ขนาดผมรักหมานะ ผมยังทำได้ไม่นานขนาดนี้เลย คือรักหมานะ แต่ไม่ได้เฝ้าดูแลเอาใจใส่เหมือนกับปลา to be continued ...

พล่ามมาซะยาว มาถึงประเด็นกันดีกว่า ตอนนี้ผมกำลังจะเพาะ super red คับ หลังจากเก็บเกี่ยวความรู้มาได้พักใหญ่ๆ (ปาไปหลายเดือน) และเตรียมความพร้อมยกใหญ่ ตอนนี้ผมคิดว่าผมพร้อมแล้วคับ สำหรับการเพาะปลา และอนุบาลลูกปลาให้รอดได้เยอะๆ กล้องที่ถ่ายเป็นกล้อง digital canonธรรมดาคับ ไม่ใช่แบบมืออาชีพ ถ่ายชัดมั่ง ไม่ชัดมั่ง ส่วนใหญ่ถ่ายปลาใกล้ๆแล้วจะนึกว่าไปเมาเหล้ามาคับ เพราะภาพมันจะเบลอมากคับ เพราะถ่ายไม่ทันปลาจริงๆ บางทีนึกว่าปลามันหายตัวได้ เล็งๆโฟกัสอยู่ดีๆ กดชัตเตอร์ แช๊ะ! ไม่มีปลาอยู่ในรูปคับ!!! มันว่ายไปมุมอื่นแล้ว กล้องมันจับภาพไม่ทัน เอิ๊กๆ เรียกว่ากล้องกิ๊กคับ (กิ๊กก๊อกหรอกนะ ฮ่าๆ) จะเรียกกล้องเด็กเล่นก็ไม่ผิดคับ ซื้อมาหลายปีแล้ว ยังกด shutterได้อยู่ก็บุญโขแล้วล่ะ ฮ่าๆ ผมเพาะในลังโฟมคับ ถ่ายรูปมาให้ดูด้วยคับ เทียบมาได้ 2 อาทิตย์แล้วคับ ผมเอาใบหูกวางใส่ลงไปด้วยคับ ตัวผู้นี่คึก และหื่นกามมากคับ เทียบมา 2 อาทิตย์ พี่แกดิ้นไม่หยุดเลย เต้นทั้งวันทั้งคืน ไม่มีเบื่อเลยรึไง ดูหวอดสิคับ แล้วจะรู้ว่าตัวผู้ของผมมันหื่นขนาดไหน หลังจากเทียบไป 1 อาทิตย์ ก็มาสังเกตดู "อ้าว มันมีคราบมันๆที่ผิวน้ำนี่หว่า ขนาดระวังแล้วนะ" ผมเลยจัดการเปลี่ยนน้ำมันซะเลยคับ ใสปิ๊งเลย ส่วนน้ำหมัก ผมกะว่าตอนจะเอาลงรัด ค่อยใส่ลงไปคับ น้ำใส ไหลเย็น เห็นตัวปลา จากรูป ดูสิคับ ไอตัวผู้มันพองใส่ตัวเมียอีกแล้ว หื่นจริงๆ อิอิ ล่าสุด สถานการณ์ไม่ค่อยจะสู้ดีคับ ตัวเมียตอนนี้เริ่มมีอาการเมินตัวผู้คับ ผมยังไม่เอาลงรัดเพราะเห็นว่าท้องยังไม่เป่งเต็มที่ คาดว่าอีกไม่เกินอาทิตย์นึงจะเอาลงรัดแล้วคับ ดูกันอีกรูปคับ พ่อพันธุ์สีแดงสดพอมั๊ยคับ ผมตั้งชื่อมันว่า เวย์น รูนี่ ละกัน สาวกผีแดง เพราะมันหื่นดีสีไม่ตก เรี่ยวแรงไม่มีลด จะมาอัพเดตให้ทราบกันเรื่อยๆนะ (ถ้าเป็นที่สนใจ) อีกไม่เกิน 1 อาทิตย์ ผมจะเอาลงรัดแล้วคับ ช่วยๆกันลุ้นด้วยเน้อ to be continued .. ( other day วันหลังนะคับ วันนี้พอแค่นี้ก่อน)

ยอดเยี่ยมจริงๆครับสำหรับมินิซีรี่ของคุณพีท อ่านแล้วนึกภาพออกเลยครับ ผมว่าถ้านักเลี้ยงปลามือใหม่ได้มาอ่านกระทู้นี้ คงมีกำลังใจขึ้นอีกมากเลยครับ ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ

ตัวผู้ฟิตจริงๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าฟิตเห็นวอดแล้วแทบคลั่ง! เยอะจริงๆ

เป็นเรียงความเรื่องสั้นประวัติในอดีตที่ได้เคยเลี้ยงปลากัดได้ยาวจริงๆครับ (ขอเล่านิดนึงสั้นๆ) ผมก็ได้อ่านทั้งหมดแล้ว รู้สึกว่า ประวัติการเลี้ยงตอนสมัยเด็กๆ ของคุณพีทกับของผม มันก็เหมือนกันเลย เลี้ยงๆเลิกๆ แต่สมัยเด็กที่ผมเลี้ยงเป็นสายกัดครับ เพราะมีพี่ๆเพื่อนๆแถวบ้านเขาเลี้ยงกัน ก็ได้เขามาช่วยแนะนำและสอนไปด้วย ด้วยความเป็นเด็กชอบเล่นชอบสนุก ก็เลยชวนเพื่อนๆมากัดปลาทุกวันรู้สึกว่าปลาของผมจะกัดชนะด้วยนะ 555+ แต่ด้วยความที่เป็นเด็กจริงๆนั้นแหละ เลี้ยงบ้างตายบ้างความรับผิดชอบยังน้อย อาหารก็ไม่ค่อยให้ น้ำก็ไม่ค่อยเปลี่ยน ตายครับ ก็เลยเลิกไป แต่ก่อนที่จะเลิกเลี้ยงผมก็ยังจำได้ว่า เคยเพาะปลาได้สามครอก ติดทุกครอกแต่ลูกปลาตายหมดไม่เกิน 5 วัน ก็จะทยอยตายไปหมดไม่เหลือเลย เลี้ยงลูกปลาไม่เป็นเพาะเป็นอย่างเดียว อิอิ จากนั้นก็เลิกไป คิดว่าถาวรนะจะไม่กลับมาเลี้ยงอีกเพราะว่าสงสารทำอะไรกับปลากัดมาเยอะ ทั้งเอาไปกัดจนตาย เลี้ยงก็ตายอดๆอยากๆ เลิกไปนานพอสมควร จนในที่สุดก็ต้องกลับมาเลี้ยงใหม่ เพราะหลงใหลในเสน่ห์และความสวยงามของปลากัดผมจึงกลับมา แต่กลับมาคราวนี้ก็เปลี่ยนไปจากแต่ก่อนเลย มาเลี้ยงอีกทีก็ผมก็เริ่มเป็นผู้ใหญ่แล้วและมีความรับผิดชอบมากขึ้น แล้วเปลี่ยนจากอดีตเลยที่ผมเลี้ยงเอามากัด เปลี่ยนมาเป็นเลี้ยงสวยงาม รักมันมากขึ้น เลี้ยงด้วยความรักและความเอาใจใส่ และก็ไม่น่าจะเลิกเลี้ยงอีกแล้วละครับ (เรื่องสั้นของผม) [ แก้ไขล่าสุด banklinkup เมื่อ 2008-5-15 09:39 ]

ขอบคุณนะครับที่มาเล่าประสบการณ์ที่ผ่านๆมา ให้ฟังผมชอบมากครับสำหรับประสบการณ์ที่ท่านเล่ามา

ถ้าไม่ได้อ่านจะลืมคิดไปเลยนะคะว่าการแยกแม่ปลาลำบากเอาการ ขอบคุณประสบการณ์ดี ๆ ค่ะ ตอนนี้กำลังจะลงมือเพาะครอกแรกเหมือนกันค่ะ